ಶಿಕ್ಷಕರು: ನಿನ್ನೆ, ಇಂದು ಮತ್ತು ನಾಳೆ — ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ದೀಪಸ್ತಂಭ

✍️ಶಂಭು ಶಂಕರ್ ಮುಖ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಕಕ್ಕಿಂಜೆ

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5 ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ದಿನವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ ಬೆಳಕು ನೀಡಿದ, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿದ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೆನೆಯುವ ದಿನ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಗಿದ್ದರು? ಇಂದು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ಇದು.

ಹಿಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು: ಸೀಮಿತ ಸೌಲಭ್ಯ, ಅಪಾರ ಗೌರವ
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದ ಸ್ಥಾನವಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಓದು-ಬರಹ ತಿಳಿದವರೇ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಊರಿನ ಜ್ಞಾನಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು. ಸರಿಯಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಧುನಿಕ ಬೋಧನಾ ಸಾಧನಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಶಿಸ್ತು, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪೂಜನೀಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದರು.

ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಮಕ್ಕಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಪೋಷಕರಲ್ಲೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಮಿತಿಗಳಿದ್ದವು; ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಗಳಿದ್ದವು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತಿಯಾದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು ಕೂಡ ಇತ್ತು. ಆದರೂ, ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಇಂದಿನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ, ಓದು-ಬರಹ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಜಾಗತಿಕ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬಹುಮುಖ ಕೌಶಲಗಳು ಇಂದಿನಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಡಿಮೆ ವೇತನಕ್ಕೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು: ಬದಲಾದ ಕಾಲ, ಬದಲಾದ ಮನೋಭಾವ
ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಹಳ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿದೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ, ಪೋಷಕರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೂ ಬದಲಾಗಿವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ಆತಂಕಕಾರಿ ಮನೋಭಾವಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.
“ಕೆಲಸ ಸಿಗುವ ತನಕ ಆದರ್ಶ… ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ ನಂತರ ಕಾನೂನು” ಎಂಬ ಟೀಕೆ ಕೆಲವರ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಆದರ್ಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕೆಲವರು ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕ ನಂತರ—

• “ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ.”
• “ನಾನೇಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು?”
• “ನನ್ನ ವಿಷಯ, ನನ್ನ ಪೀರಿಯಡ್ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.”
• “ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯಾವ ನಿಯಮಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ?”
  ಎಂಬ ಸೀಮಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ವಿಷಾದಕರ.
  ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಸಂಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರೆತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ “ಇದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವಲ್ಲ” ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೋಷಿ ಮಾಡುವುದು ನ್ಯಾಯವೇ?
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ.
ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಸೇರುತ್ತಿವೆ. ಪಾಠ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕಾದರೂ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ:

• ಬಿಸಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು
• ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ವಿತರಣೆ ಮತ್ತು ದಾಖಲಾತಿಗಳು
• ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ವಿವಿಧ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ವಿತರಣೆ
• ನಿರಂತರ ತರಬೇತಿಗಳು
• ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹ
• ಇಲಾಖೇತರ ಕಾರ್ಯಗಳು
• ನಿರಂತರ ಆನ್ಲೈನ್ ವರದಿಗಳು
• ಡಿಜಿಟಲ್ ದಾಖಲೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ
• ಆನ್ಲೈನ್ ಹಾಜರಾತಿ ಸಂಬAಧಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು
• ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಗಳ ಅಪ್ಲೋಡ್

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ “ಪಾಠ ಮಾಡಲು ಸಮಯ ಯಾವಾಗ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆಯೇ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಬೀಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಕೆಲವೆಡೆ ಇದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುವವರಿಗಿAತ, ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುವವರಿಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೊರೆ ನೀಡಿದಾಗ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರೂ ದಣಿದುಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ಬದಲಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು

ಹಿಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಿಂತ ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್ಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮನರಂಜನೆಯ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳ ಗಮನವನ್ನು ಪಾಠದತ್ತ ಸೆಳೆಯುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳುವವರಲ್ಲ. ಅವರು—

• ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು
• ಸಲಹೆಗಾರರು
• ಮನೋಬಲ ತುಂಬುವವರು
• ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವವರು
• ಶಿಸ್ತು ರೂಪಿಸುವವರು
• ಮೌಲ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವವರು
• ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ದಿಕ್ಕು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ನೆರವಾಗುವವರು ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಕೆಲವು ಪೋಷಕರ ವರ್ತನೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಮಗುವಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಕೆಲವೆಡೆ ಮಗುವಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನೇ ಹೊಣೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಗಮನ ನೀಡದೆ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ಮಗು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳು ಇರುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಸಮಯ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪೋಷಕರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರರು.

ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಮಸ್ಯೆ

ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮತ್ತೊಂದು ನೋವಿನ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅತಿಥಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರ ಕಡಿಮೆ ವೇತನ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ. ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಶಿಕ್ಷಕರು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಕಡಿಮೆ ವೇತನ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸದ ಹೊರೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆಯ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರ ನೋವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸಮಾಜದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.

AI ಯುಗ: ನಾಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಗಿರಬೇಕು?
ಇದು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಯುಗ. ಇಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬಹುದು. ಪಾಠದ ಸಾರಾಂಶ, ಭಾಷಾಂತರ, ಚಿತ್ರ, ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್, ಪ್ರಸ್ತುತೀಕರಣ—ಎಲ್ಲವೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕೇ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ “ಹೌದು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಗತ್ಯ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.
ಏಕೆಂದರೆ AI ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ— ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
AI ಉತ್ತರ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ— ಯಾವ ಮಗು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಶಕ್ತಿ.

AI ಪಾಠ ವಿವರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಅನುಭವ, ಸಹಾನುಭೂತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಜೀವಂತ ಸಂಬAಧದ ಮೂಲಕ ರೂಪಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೆದರಬಾರದು. ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಶತ್ರುವೆಂದು ನೋಡಬಾರದು.AI ಅನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೇಗೆ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಆಗಬೇಕು?
ನಾಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ ಮನೋಭಾವ ಹೊಂದಿರಬೇಕು.
ಅವರು—
೧. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸ್ನೇಹಿಯಾಗಬೇಕು
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಡಿಜಿಟಲ್ ಬೋಧನೆ, ಆನ್ಲೈನ್ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಂI ಉಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಭೂತ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಬೇಕು.ಝೆನ್ ಝೀ ಗಳ ನಂತರದ ಝೆನ್ ಅಲ್ಫಾ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಗಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅನಿವಾರ್ಯ.
೨. ನಿರಂತರ ಕಲಿಯಬೇಕು
ಶಿಕ್ಷಕ ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಬೋಧನೆಯೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿರಬೇಕು.
೩. ಪಾಠವನ್ನು ಅನುಭವವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು
ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಓದಿಸುವುದರಿಂದ ಸಾಲದು. ಚರ್ಚೆ, ಪ್ರಯೋಗ, ಯೋಜನೆ, ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಮತ್ತು ಜೀವನಾಧಾರಿತ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿಸಬೇಕು.
೪.AI ಅನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸಬೇಕು
AI ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಅಂಧವಾಗಿ ನಂಬದೆ, ಅದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕು.
೫. ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಾರದು. ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಗೌರವ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ ಮುಂತಾದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೆಳೆಸಬೇಕು.
೬. ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಂವಹನ ಬೆಳೆಸಬೇಕು
ಶಿಕ್ಷಣವು ಶಾಲೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕ–ಪೋಷಕ–ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಎಂಬ ತ್ರಿಕೋನದ ಸಹಕಾರದಿಂದಲೇ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಾಧ್ಯ.

ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನದಂದು ಒಂದು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ
ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೂಗುಚ್ಛ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನ ಪಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.
ಇದು ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನವೂ ಆಗಬೇಕು.
ನಾನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ಅಥವಾ ಬದುಕನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನಾನು ನನ್ನ ವಿಷಯದ ಶಿಕ್ಷಕ ಮಾತ್ರವೇ? ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೇ?
ನಾನು ಹೊಸದನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಸಿದ್ಧನೇ?
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೇವಲ ವೇತನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಶಿಕ್ಷಕನೇ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷಕ.

ಸಮಾಜವೂ ತನ್ನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಅರಿಯಬೇಕು

ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಬೋಧನಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಅನಗತ್ಯ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಇಲಾಖೇತರ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು.
ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಬೋಧನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ದೊರೆಯಬೇಕು.
ಪೋಷಕರು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವ ಬದಲು ಸಹಭಾಗಿಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.
ಸಮಾಜವು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕೇವಲ “ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರ” ಅಥವಾ “ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ” ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡದೆ, ಭವಿಷ್ಯದ ಸಮಾಜವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಿ ಎಂದು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನೈತಿಕತೆ, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ನಿನ್ನೆ ಗೌರವವಿತ್ತು, ಇಂದು ಸವಾಲಿದೆ, ನಾಳೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಅಗತ್ಯ.
ಹಿಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಶಿಸ್ತು, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನಾವು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ದೊರಕಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಬೋಧನಾ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ನಾಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಈ ಎರಡರ ಉತ್ತಮ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕು.
ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮೌಲ್ಯಗಳು + ಇಂದಿನ ಜ್ಞಾನ + ನಾಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ = ಭವಿಷ್ಯದ ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಶಿಕ್ಷಕರು ಪರಿಪೂರ್ಣರಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಹಿತವನ್ನು ಕೇಂದ್ರಬಿAದುವಾಗಿಟ್ಟರೆ, ಈ ವೃತ್ತಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡವಿದೆ. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ತೊಂದರೆಗಳಿವೆ. ಪೋಷಕರ ಸವಾಲುಗಳಿವೆ. ಬದಲಾದ ಮಕ್ಕಳ ವರ್ತನೆ ಇದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸವಾಲಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗದ ಅಸಮಾನತೆ ಇದೆ.
ಆದರೂ ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತರಗತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸನ್ನು ಕಾಣುವ ಸಾವಿರಾರು ಶಿಕ್ಷಕರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾರೆ.
ಮಕ್ಕಳು ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊಣಗುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸರಿ ಇಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಲು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನವೇನು? ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನೇಮಿಸಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5ರ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿನ ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.

“ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕನು ಕೇವಲ ಪಾಠವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ;
ಒಂದು ಪೀಳಿಗೆಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಗುರು ಎಂದಿಗೂ ಅಗತ್ಯ.”

ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು!